Helaas heeft afgelopen weekend zich een tragedie voorgedaan. Neergestort is de Arducopter.
Voor het testen van de motoren, het nagaan van de draaiing van de propellers, had ik de Arducopter vastgezet met een lijmklem aan de tafel. Bij een test waarbij de Arducopter vol vermogen leverde ging het mis. De lijmklem schoot los door de hevige resonanties van de motoren. Doordat hij nog niet gekalibreerd was kantelde hij en storte hhij zich in een nabijgelegen plant. Dit was een zware klap voor de plant, maar de Arducopter mankeerde niks.
Na de initiële configuratie, het configureren van de radio en het configureren van de bleef de helicopter opmerkelijk onstabiel. Een kanttekening hierbij is dat ik nog niet echt een landingsgestel had. Dit heeft als nadeel dat wanneer hij op de grond ligt, dat hij dan enigszins scheef ligt, dan is het moeilijker om op van de grond af te komen.
Na alle configuraties werd het tijd voor de eerste poging om hem echt de lucht in te krijgen. Gezien het feit dat het buiten regenachtig was hadden Tobias (blog) en ik al vrij snel besloten om de eerste vlucht binnenhuis uit te gaan voeren. Wanneer de Arducopter in werking wordt gesteld dan is het een imposante verschijning. Je voelt de luchtverplaatsing en hij maakt een razende herrie. Helaas hing hij de gehele tijd nog wel wat scheef. Het leek wel alsof één motor zich enigszins inhoud qua vermogen. Dit kan komen doordat de software hem minder ver openstuurt of doordat hij mechanisch wordt afgeremd.
De nieuwe propellers zijn besteld uit Azië, samen met een XL-MaxSonar-EZ0 Sonar voor het meten van zijn hoogte ten opzichte van de grond. Ik ben benieuwd wat de volgende set propellers mij gaat brengen 
